Kulturowy wypas owiec
Ograniczony wypas kulturowy owiec w Tatrach wprowadzony został w 1981 roku. Wówczas to, po kilkudziesięcioletniej przerwie, Rada Ministrów – pod naciskiem społeczności góralskiej – specjalnym rozporządzeniem dopuściła sześciu baców z owcami na wybrane polany w Tatrzańskim Parku Narodowym.
Umożliwiono im wejście ze stadami (do 1500 owiec, przy około 30 tysiącach, które pasły się w Tatrach przed powstaniem parku w 1954 roku) na tereny nie objęte ścisłą ochroną rezerwatową. Istnieją tradycyjne szlaki pasterskie, biegnące dolinami Czarnego i Białego Dunajca oraz Białki (m. in. Polana Chochołowska i Kościeliska, Kuźnice, Kalatówki, Lejowa, Kopieniec i Rusinowa).
Każdy z tatrzańskich baców zobowiązany jest do wypasu miejscowej odmiany owiec i krów, przy pomocy psów owczarskich, z zachowaniem tradycyjnych obrzędów i obyczajów pasterskich, a także używając dawnego sprzętu w obrębie szałasu. Bacowie muszą też nosić góralskie ubrania i posługiwać się gwarą. Zakazany jest wypas w lesie.
Gazeta Wyborcza
wydanie krakowskie 2.09.1997